Droga do przeciętności

Gdzieś w naszym życiu przeciętniejemy…

Rodzimy się. Przez pierwsze lata życia lecimy do przodu. Codziennie rzucamy światu rękawicę
i krzyczymy “czy to wszystko?!” Niepowstrzymana siła chęci poznania popycha nas dalej i dalej. Nie ma nic, co by mogło stanąć nam na drodze.

Pewnego dnia łapiemy się za głowę. Patrzymy na swoje życie i nie wiemy, w którym momencie staliśmy się przeciętniakami…

Nie od razu Kraków zbudowano. Do przeciętności też idzie się powoli, krok po kroku, krok za krokiem.

Prawda jest taka, że godzimy się na gorszy ubiór, na gorszy film. Wchodzimy w kiepskie związki, pozwalamy innym decydować. Podejmujemy prace, które marnie wykorzystują nasze umiejętności… Raz po raz godzimy się na coś gorszego. Albo na coś “wystarczającego”.

Czy tak musi być?

Przeciętność to wybór. Nie jesteś skazany na przeciętność. Nie jesteś ofiarą przypadku i nie musisz godzić się na rzeczy gorsze. Nie musisz podejmować szkodliwych. Nie musisz….

…bo nie musisz!

Masz prawo wyboru. Możesz chcieć rzeczy lepszych. Możesz wybrać rzeczy lepsze. Masz prawo rządać tego, co najlepsze.